Tagarchief: ontbijt afruimen

Het gevaar naar beneden


Het is tijd om af te ruimen. De borden van het ontbijt, de glazen en het bestek kunnen met de kaas,
de pindakaas en de jam en de tafelkleden van de tafel. Zes personen die lijden aan verschillende stadia van
dementie hebben hier in de woonkamer gegeten. Vier daarvan zijn er nog aanwezig. Twee
zijn er al naar hun kamer verdwenen. De resten van hun ontbijt staan op de tafel bij de lege stoel.  Ik val
vanochtend voor de voedselassistente in. Ik weet niet wat hier het beleid is. Ik erger mij aan de
achtergebleven sporen. Waarom moet ik alles afruimen? Het is hier toch geen hotel? Ik voel dat er een proces op gang komt waarbij ik straks de hele tafel moet gaan afruimen. Ik nodig een mevrouw uit om met mij de
vaatwasmachine te gaan inruimen. Het is normaliter een actieve vrouw. Altijd met een glinstering in haar
bruine ogen, altijd druk pratende, maar vandaag wil ze niet. Het is misschien het vroege tijdstip, haar
vermoeidheid of de mijn onverwachte aanwezigheid vandaag. Het is wat het is. Ze lijkt resoluut en ik voel aan dat het geen zin heeft haar te overtuigen.  Ik ben ook eigenwijs en ik wil niet alles alleen doen. Ik sta bij de
geopende vaatwasmachine en zie dat het mandje voor het bestek er los in zit. Nu is een loszittend mandje
misschien meer of minder standaard, maar ik heb weinig met vaatwasmachines. We wassen thuis met de
hand.  Het loszittende mandje brengt mij wel op een idee. Mevrouw naar de vaatwasser laten lopen gaat niet
lukken, maar ik kan wel de machine- of in ieder geval een deel ervan- naar de mensen aan de tafel brengen. Ik zet het mandje voor een andere bewoonster op tafel en leg het gebruikte bestek ernaast. ‘Kunt u mij even
helpen en het bestek in de bakjes doen?’, vraag ik de vrouw met haar lange grijze haren. Dat kan ze. Ik lever
haar vorken en messen aan en zij stopt ze met grote nauwkeurigheid in het grijze plastiek bakje met gaatjes.
Als al het bestek is weggewerkt komt haar buurvrouw in actie. Ze neemt het mandje over en begint messen
en vorken om te draaien. Ik begrijp niet helemaal wat er gebeurt. Maar laat het plaatsvinden. Ingrijpen kan
altijd nog. En dan komt de verklaring. ‘Kijk de punt’, zegt mevrouw terwijl ze naar de punten van de vork
wijst.  ‘Het gevaar naar onder’, vult ze aan.  

@Amiad Ilsar.
Advertenties